العلامة الحلي ( شارح ومترجم : على محمدى )
179
شرح كشف المراد ( فارسى )
هم اعتقاد ما همين است و درحالىكه با دو انگشت سبابه دو چشم خود را بازتر مىكرد گفت : آرى ما در قيامت با همين چشم سر خدا را خواهيم ديد حال اشاعره براى اثبات مدعاى خويش به چهار دليل تمسك نمودهاند كه ما مطرح ساخته و جواب مىدهيم . دليل اوّل : استدلال كردهاند به آيهء 143 سورهء اعراف : وَ لَمَّا جاءَ مُوسى لِمِيقاتِنا وَ كَلَّمَهُ رَبُّهُ قالَ رَبِّ أَرِنِي أَنْظُرْ إِلَيْكَ كيفيت استدلال : طبق صريح آيه جناب موسى از خداوند متعالى تقاضا نمود كه خود را به موسى بنماياند تا موسى او را ببيند حال اگر ديدن خدا امرى محال و غير ممكن بود هرگز موساى كليم اين پيامبر بزرگ الهى چنين درخواست نابجائى نمىكرد سؤال موسى كاشف از امكان اين امر است . جواب ما : اوّلا تقاضاى موسى ( عليه السلام ) براى تفهيم به قوم بنى اسرائيل بود نه از جانب خود يعنى بنى اسرائيل به موسى فشار آوردند كه بايد خدا را آشكارا به ما نشان دهى و ما او را ببينيم و گرنه ايمان نمىآوريم و موسى به حسب ظاهر از خداوند اين مطلب را درخواست نمود تا آنها بفهمند كه چنين امر نشدنى است و دوباره چنين سؤال بيجائى نكنند و شاهد ما بر اين جواب دو آيه قرآن است : 1 - در سورهء نساء آيه 153 مىفرمايد : وَ إِذْ قُلْتُمْ يا مُوسى لَنْ نُؤْمِنَ لَكَ حَتَّى نَرَى اللَّهَ جَهْرَةً فَأَخَذَتْكُمُ الصَّاعِقَةُ كاملا از آيه پيدا است كه آنها تقاضاى رؤيت الهى را داشتند . 2 - در سورهء اعراف آيه 155 مىفرمايد : وَ اخْتارَ مُوسى قَوْمَهُ سَبْعِينَ رَجُلًا لِمِيقاتِنا فَلَمَّا أَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ قالَ رَبِّ لَوْ شِئْتَ أَهْلَكْتَهُمْ مِنْ قَبْلُ وَ إِيَّايَ أَ تُهْلِكُنا بِما فَعَلَ السُّفَهاءُ مِنَّا در اين آيه جناب موسى درخواست آنها را مبنى بر ديدن خدا كارى نابخردانه مىداند يعنى اگر آنان داراى شعور و ادراك